The Science House Column 034: Telescopen en kwantumtheorie voor Gaston
Ik zat met mijn vierjarige kleinzoon Gaston in de speeltuin van het Prinsenbos in Grimbergen. Plots kwam hij aangelopen met een papiertje dat hij opgediept had uit het zand. Het bleek een flyer te zijn van Mira. Ik had hem al eerder over Mira verteld (we rijden er vaak langs) en ik vertelde hem opnieuw aan de hand van de flyer dat je daar met telescopen naar de planeten en de sterren en de Maan kan kijken. En dat we dat eens samen zouden doen.
Het is fascinerend om naar een gefascineerd kind te kijken. Nieuwsgierigheid en fascinatie zijn zo menselijk. En zeker bij een kind. Het is de bron van ontdekken, leren, proberen, uitzoeken, … Het is de bron van een rijk leven. En dat moeten we koesteren en stimuleren. Mira draagt daar een mooi steentje aan bij.
We stapten in de wagen en ik reed even voorbij Mira. Ik toonde hem waar de telescopen op het dak staan. “We gaan dan met de teklesopen naar de sterren kijken” riep hij enthousiast. Hij draaide zijn hand tot een cilinder en hield die voor zijn ogen.
Vijftig jaar geleden toonde mijn vader trots zijn 16mm opnames van het televisiescherm van de landing op de Maan. Vijfentwintig jaar geleden ging ik met mijn toen vijfjarige zoon in het midden van de nacht met de telescopen van Mira naar Saturnus kijken. Volgend jaar hoop ik dat met mijn kleinzoon te doen. In het midden van de nacht – alleen dat al is cool!
Fascinatie is zo wonderlijk (en laat opblijven ook).
Ieder jaar schrijf ik voor de verjaardag van mijn kleinzoon een liedje. Hij weet dat, en iedere keer als we samen in de wagen zitten, wil hij een liedje horen. Ad random van zijn vierde, dan van zijn eerste, dan van zijn tweede verjaardag. Deze keer was het van zijn derde verjaardag. Het refreintje eindigt iedere keer op ‘En dus is hij nu klaar voor de kwantumtheorie’.
De teklesopen indachtig maak ik mij niet teveel illusies over die kwantumtheorie.
We zingen samen in de wagen…
Ik hoop dat ze in Genève bij de deeltjesversneller van het CERN ook een speeltuin hebben met dat prachtig witte zand van Mol - misschien hebben ze daar ook zo’n groeve :-). Dan zou hij misschien een flyer vinden over de kwantumtheorie.
Want tot mijn grote verbazing, ondanks de teklesopen, zingt hij perfect en in één adem “KWAN-TUM-THE-O-RIE”.
Hij is er duidelijk klaar voor. Hij telt al tot zes.
Copyright afbeelding: ChatGPT volgens eigen instructies
Tekst: Ignaas Declercq, The Science House – 25/09/2026