Het beeldje hierboven toont de laatste vijf minuten ontvangst van ons meteoordetectiesyteem. Op de horizontale as staat de tijd (rechts is het meest actuele beeld, links is 5 minuten eerder), op de verticale as staat de frequentie.
Klik hier voor een (beperkt) archiefje met de laatste tien beeldjes, zodat u steeds een zicht hebt op het laatste uur meteoor-activiteit. Zoekt U echter gegevens voor een ander tijdstip? Stuur dan een mailtje naar MIRA.
Op het computerbeeld zijn meestal heel wat verschillende zaken te zien:
Meteoren (in de volksmond bekend als "vallende sterren") zijn over het algemeen minuscule brokstukjes -meestal afkomstig van kometen- die aan hoge snelheden doorheen het zonnestelsel razen. Wanneer ze doorheen de Aardse dampkring schieten worden ze door de wrijving gloeiend heet en branden ze op. Door de energie die daarbij vrijkomt zal ook de lucht eromheen ioniseren.
Dit fenomeen treedt meestal op tussen de 120 en 80 km hoogte boven het aardoppervlak, in de zogenaamde "ionosfeer". De meeste brokstukjes zijn kleiner dan een millimeter, en branden dan ook volledig op (enkel brokstukjes van minstens meerdere centimeter diameter kunnen het aardoppervlak bereiken).
We zien dan niet alleen een heldere lichtflits, maar bovendien zal die geïoniseerde lucht ook even de radiogolven weerkaatsen. En die eigenschap gebruiken we nu juist in onze radio-meteoordetectie-opstelling.


Op MIRA gebruiken we een eenvoudige Yagi-antenne en een speciaal ontvangertje van Japanse makelijk om het signaal te ontvangen en de moduleren, waarna het signaal gedigitaliseerd wordt via de geluidskaart van een PC.
Met de software SpecLab wordt het ontvangen signaal grafisch weergegeven op het PC-scherm: héél veel ruis waaruit we proberen het beoogde signaal te destilleren.
En zo klinkt het signaal dat uit de ontvanger komt. De eerste meteoor vertoonde een lang "nalichtend spoor" wat op de grafiek te zien is als een "wolk", terwijl er nadien ook nog twee zwakkere meteoortjes te horen zijn (zie figuur hier onder).
Nog 110 dagen te gaan tot de volgende totale maansverduistering, 21 december 2010