De tentoonstelling


Het tentoonstellingsgedeelte van MIRA biedt een mooi overzicht van de sterrenkunde. Ideaal om op zondag- of woensdagnamiddag te komen bekijken en uitproberen.
Doorheen het gebouw staan tal van tentoonstellingspanelen, interactieve opstellingen en natuurlijk vele experimenten.

Ze vertellen over de optica die zorgt voor de werking van telescopen: via een vijftal optische banken leert u alles over spiegels en lenzen, breking en weerkaatsing van licht, de kleuren van de regenboog en wat het spectrum ons leert over de samenstelling van sterren.


In makkelijk te bevatten stapjes proberen we de bezoeker een idee te geven van de immense getallen waarmee er gegoocheld wordt in de sterrenkunde: afmetingen, afstanden, aantallen sterren,... Nadien zal u met des te meer be- en verwondering naar boven kijken!


Eén van de pronkstukken is zeker wel het schaalmodel (1/200.000.000) van het zonnestelsel, minutieus geschilderd door één van onze vrijwilligers. De artiest/wetenschapper heeft er een aantal wiskundige en wetenschappelijke spitsvondigheden in verborgen, zodat het de moeite loont om hier wat langer bij stil te staan. Eén kleine hint: tel eens het aantal planeten...


Een gigantische ronddraaiende wereldbol is de aanleiding om over dag en nacht en de seizoenen te praten, maar ook om even te wijzen op de steeds toenemende lichthinder die er voor zorgt dat we op veel plaatsen nog nauwelijks van een sterrenhemel kunnen spreken.


Andere opstellingen handelen dan weer over de Zon (in de planetariumzaal) of over ruimtevaart, de Maan komt uitvoerig aan bod, maar er is ook een opstelling die (via radiogolven) toelaat rechtstreeks meteoren ("vallende sterren") te beluisteren. En ook "gevaarlijker" onderwerpen worden niet geschuwd: electriciteit, radioactiviteit,...
Maar elk bezoek start natuurlijk mét de klassieker uit de wetenschap: de Slingerproef van Foucault demonstreert de rotatie van de Aarde.


Nog 103 dagen te gaan tot de volgende totale maansverduistering, 21 december 2010